birbəbir

birbəbir
bax bir-bir. Cövrlər kim eyləmişdin, birbəbir yad eyləyib; Şami-hicran könlümü bu növ ilə şad eylərəm. S. Ə. Ş.. Qarovul malları xurcundan çıxardaraq, birbəbir təftiş edib yerə atdıqca, Əhmədin ürəyinə guya ki, zəhərli ox sancırdı. B. T.. Ömrün əziz günləri birbəbir yada gəldi. S. Rüst..

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti. 2009.

Игры ⚽ Нужно решить контрольную?

Look at other dictionaries:

  • bir — say. 1. 1 rəqəmi ilə işarə olunan sayın adı, miqdar saylarının ilk vahidi. Üçdən bir çıxmaq. Beşin üstünə bir gəlmək. // Miqdarca tək. Bir cilddən ibarət kitab. 2. Zərf mənasında. Bir yerdə, birgə, birlikdə. Çörəyi bir yedik. 3. Sif. mənasında.… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • əski — 1. sif. 1. Keçmiş, köhnə. Əski adətlər. Əski qayda və ənənələr. Əski moda. Əski üsullarla işləmək olmaz. – Zeynal əski bir şkafı köndələn qoymaqla şüşəbəndi ikiyə bölmüş, açıq qalan yerinə də bir pərdə asmaqla Səlimi öz ailəsindən ayırmışdı. S. H …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • səpmək — 1. f. 1. Toxumu səpin üçün hazırlanmış torpağa səpələmək; toxum atmaq, əkmək. Çiyid səpmək. – . . Vəliqulu çöldə idi. Zəmiyə toxum səpirdi. C. M.. <Tarverdi:> . . İkicə pud bu il yerə <buğda> səpdim. C. C.. 2. Tökmək (toz halında olan …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • tək-tək — sif. və zərf 1. Birbəbir, bir bir, ayrı ayrılıqda. Mirqasım mollaların bəzilərinə tək tək salam verməyə başladı. S. Rəh.. 2. Hərdənbir, arabir, bəzən, nadir. Məni də yorduqca arabir şəhər; Muğanın seyrinə çıxıram tək tək. S. V.. <Coğrafiya… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • kabus — is. <ər.> Qarabasma. Lakin bu, yuxu deyil, kabus idi. Ə. Ə.. // Kölgə. Küçələri, evləri taun gəzir birbəbir; Bir qara kabus kimi o hər yerə baş çəkir. B. V.. // Qorxulu yuxu, dəhşətli yuxu. // Xəstə təxəyyüllü və ya mistikaya qapılmış… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • şad — sif. <fars.> 1. Sevinən, şən, fərəhli, məmnun. Şad adam. Şad üz. Şad gözlər. Könlü şad olmaq. – Daşdəmir əmi öz tütünü barəsində belə tərifləri çox eşitmiş olduğunu göstərən şad bir səslə dedi. M. Rz.. Şad etmək (eləmək, qılmaq) –… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • təkbətək — z. 1. Birbəbir, bir bir, hərəni ayrı ayrılıqda. Xalqın hünərindən danışar sənə; Dindirsən təkbətək hər kəsi burda. S. Rüst.. Murad dayı bizim hamımızı təkbətək tanıyır. İ. Ə.. 2. Mübarizədə, vuruşmada, yarışda iki nəfərin üz üzə gəldiyi hal.… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • fərmayiş — is. <fars.> köhn. Buyurma, əmr etmə; buyruq, əmr, qulluq. . . . Başladılar ustanın fərmayişlərini birbəbir əmələ gətirməyə. C. M.. Onların başı üstündən kənarda durub baxan Firiduna müraciət etdi: – Ağa, fərmayişin nədir? M. İ.. Fərmayiş… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • rizaməndlik — is. klas. Razılıq. <Mollabaşı:> Bu xüsusda İran xalqından dəxi kəmali rizaməndliyim var. . M. F. A.. Təbrik göndərənlərə birbəbir xüsusi surətdə məktub ya teleqram ilə rizaməndlik göndərmək bizə mümkün olmadı. Mol. Nəsr.. Rizaməndlik almaq… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • axtalamaq — f. 1. Axta eləmək; heyvanın, ya insanın erkəklik vəzilərini çıxartmaq; burmaq. Dananı axtalamaq. Qoçu axtalamaq. – <Müfid:> Həkimlər və cərrahlar çağırdı, onların hamısı dedilər ki, bu iş ancaq körpəlik zamanında mümkündür. Hazırda bunları… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”